Wat is adaptief leren écht?

"Adaptief" is een van de meest gebruikte woorden in digitaal leermateriaal, en een van de minst uitgelegde. Voor een school die moet kiezen tussen verschillende systemen, is dat een probleem: als elk product zichzelf adaptief noemt, zegt het woord alleen nog niets.

De simpelste vorm: meer of minder herhaling

De meest basale vorm van adaptiviteit is dat een leerling die veel fouten maakt, meer herhaling van dezelfde stof krijgt, en een leerling die het snel doorheeft, sneller doorgaat naar de volgende stof. Dat is nuttig, maar het is niet meer dan een oefenteller die harder of zachter draait.

Een stap verder: niveau per vaardigheid, niet per vak

Een volwassener vorm van adaptiviteit kijkt niet naar "rekenen" als één blok, maar naar losse vaardigheden: breuken optellen is iets anders dan breuken vergelijken, en een leerling kan de één al goed beheersen terwijl de ander nog moeite kost. Het niveau wordt dan per vaardigheid bijgehouden, niet voor het hele vak in één cijfer.

Wat vaak ontbreekt: begeleiding bij het vastlopen

De meeste adaptieve systemen doen één ding heel goed: bepalen welke som een leerling als volgende moet krijgen. Wat ze vaak niet doen, is helpen op het moment dat een leerling daadwerkelijk vastloopt op die som. Dan verschijnt een rood kruisje, het goede antwoord, en de volgende vraag, zonder dat het kind ooit heeft begrepen wát er misging.

Waar Eduvaya voor kiest

Eduvaya combineert niveaubepaling per vaardigheid met een AI-rekencoach die er is op het moment dat een leerling vastloopt, en die coach geeft nooit het antwoord, maar helpt een kind de denkstap zelf te zetten. Dat is, denken wij, waar "adaptief" pas echt waarde krijgt: niet alleen slimmer kiezen wélke som een kind krijgt, maar ook slimmer helpen als het misgaat.

Voor een school die een systeem overweegt, is een eerlijke vraag daarom niet "is het adaptief", maar: wat gebeurt er precies op het moment dat een kind een fout maakt?