Ga direct naar de inhoud
Eduvaya
← Terug naar blog

10 juli 2026

Waarom dezelfde spellingfout blijft terugkomen, ondanks alle dictees

Een leerkracht herkent het patroon vaak feilloos: een leerling kan de regel voor werkwoordspelling prima opzeggen, en schrijft toch keer op keer "hij word" in plaats van "hij wordt". Dat is niet een teken dat de regel niet is uitgelegd. Het is een teken dat de regel niet is verbonden aan het moment waarop een kind daadwerkelijk schrijft.

Kennis van de regel is niet hetzelfde als de regel toepassen

Een kind kan de 't kofschip-regel of de regel voor de tegenwoordige tijd vlekkeloos citeren, en toch de verkeerde vorm schrijven zodra het middenin een zin zit en snel wil doorschrijven. Dat is geen tegenstrijdigheid: het toepassen van een spellingregel vraagt een tussenstap (eerst de persoonsvorm bepalen, dan de tijd, dan pas de uitgang), en die tussenstap wordt onder tijdsdruk vaak overgeslagen, ook door een kind dat de regel kent.

Waarom een dictee alleen dit zelden oplost

Een dictee laat zien óf een fout gemaakt wordt, maar meestal niet waaróm. Een cijfer op een dicteetoets vertelt een leerkracht niet of een kind de regel niet kent, de regel wel kent maar de tussenstap vergeet, of gewoon niet wist welke regel hier van toepassing was. Zonder dat onderscheid krijgt ieder kind dezelfde herhaling, ook het kind bij wie herhaling niet het probleem oplost.

Wat wel helpt: de tussenstap hardop maken, op het moment zelf

Wat in de praktijk het verschil maakt, is een vraag stellen precies op het moment dat een kind twijfelt, niet achteraf bij het nakijken: "Wat is hier de persoonsvorm? Staat de zin in de tegenwoordige of de verleden tijd?" Die vraag dwingt de tussenstap af die anders overgeslagen wordt, op het enige moment dat het nog verschil maakt: vóórdat het woord op papier staat.

Waar Eduvaya voor kiest

De spellingcoach van Eduvaya geeft daarom nooit de juiste spelling van een woord, ook niet als een kind erom vraagt. In plaats daarvan stelt ze eerst de denkvraag die bij de regel hoort, dezelfde aanpak als bij rekenen: niet het antwoord voorzeggen, maar de stap terugbrengen die een kind zelf moet zetten. Op de lange termijn blijkt dat beter te blijven hangen dan tien keer hetzelfde woord overschrijven.